از هنگامی که خداوند مشغول خلق کردن زن بود ، شش روز می گذشت.

فرشته ای ظاهر شد و عرض کرد: " چرا این همه وقت صرف این یکی می کنی؟ "

خداوند پاسخ داد: " آیا دستور کار او را دیده ای ؟ با این حال ،  چیزی نمانده تا کار خلق این مخلوقی را که این همه به من نزدیک است ، تمام کنم."

فرشته متوجه چیزی شد و به گونه زن دست زد. " ای وای ، مثل اینکه این نمونه نشتی دارد. به شما گفتم که در این یکی زیادی مواد مصرف کرده اید."

خداوند مخالفت کرد: " آن که نشتی نیست ، اشک است."

فرشته پرسید: " اشک دیگر چیست؟ "

خداوند گفت: " اشک وسیله ای است برای ابراز شادی ، اندوه ، درد ، نا امیدی ، تنهایی ، سوگ و غرورش."

فرشته شگفت زده شد.

زن ها واقعا حیرت انگیزند.

زن ها قدرتی دارند که مردان را متحیر می کند.

همواره سختی ها را بهتر تحمل می کنند ، بار زندگی را به دوش می کشند ، ولی شادی ، عشق و لذت به فضای خانه می پراکنند.

برای آنچه باور دارند می جنگند ، در مقابل بی عدالتی می ایستند و وقتی مطمئن اند راه حل دیگری وجود دارد ، "نه" نمی پذیرند.

بدون قید و شرط دوست  می دارند.

قلب زن است که جهان را به چرخش در می آورد.

کار زن ها بیش از بچه به دنیا آوردن است ، آنها شادی و امید به ارمغان می آورند ، آنها شفقت و فکر نو می بخشند.

 پ.ن : "به نظر من بعلاوه تمام حرفهای بالا ... زن با مرد تکمیل می شه و مرد با زن! ... و گرنه احتیاج نبود به آفرینش جفت!"